Hydra

Ψηλέ απόκρημνε, ατράνταχτε βράχε που πάνω σου
στηρίζεται η Ελευθερία της Ελλάδος.
Ύδρα, σαν ακούω τ’ όνομά σου αναπηδά η καρδιά μου
κι αναβράζει το αίμα μου και με το πέταγμα των πανιών σου
πετά στο απέραντο πέλαγο η ψυχή μου….

του Γουλιέλμου Μύλλερ, 1822.

‘Ύδρα νησί του Αργοσαρωνικού,οι κάτοικοι λόγω του άγονου εδάφους ασχολούνται κυρίως με την αλιεία και τον τουρισμό. Είναι εξαιρετικά γραφικό, αρχοντικό και κοσμοπολίτικο νησί. Οφείλει το όνομά της στα άφθονα νερά, που ανάβλυζαν από τις πλούσιες πηγές που είχε κατά την αρχαιότητα. Έχει σημαντική ναυτική ιστορία και παράδοση. Αναπαλαιωμένα αρχοντικά, το παλιό γραφικό λιμάνι με τις πολεμίστρες και τα κανόνια, τα μουσεία, τα μοναστήρια, η ναυτική σχολή, συνθέτουν την εικόνα του νησιού η οποία μας μαρτυρεί την σημαντική ιστορική σημασία της. Κατά τον αγώνα της επανάστασης του 1821 η Ύδρα μαζί με τις Σπέτσες και τα Ψαρά έπαιξαν σημαντικό ρόλο λόγο της μεγάλης ναυτικής δύναμης που διέθεταν. Στην Επανάσταση του 1821 η Ύδρα διέθετε 186 πλοία.

Το ‘Αγαλμα του Μιαούλη στο λιμάνι της ‘Υδρας

Η πόλη της Ύδρας, που είναι η μοναδική πόλη του νησιού, έχει ανακηρυχθεί διατηρητέα και απαγορεύεται η μετακίνηση με αυτοκίνητα, είναι απλωμένη σε δύο βραχώδεις λόφους και σφύζει από παραδοσιακά σπίτια με κεραμιδένιες σκεπές, έντονες μπλε πόρτες και παράθυρα. Η Ύδρα εδώ και δεκαετίες, είναι ένας από τους αγαπημένους προορισμούς Ελλήνων και ξένων επισκεπτών.Στο νησί υπάρχουν 300 εκκλησίες και 5 μοναστήρια. Η σημαντικότερη γιορτή σήμερα στην Ύδρα είναι τα Μιαούλια τα οποία είναι τριήμερες εκδηλώσεις, αφιερωμένες στη δράση του ναύαρχου Μιαούλη και πραγματοποιούνται κάθε χρόνο, προς το τέλος του Ιουνίου που αποτελούν μέρος της ναυτικής εβδομάδας.
Η Ύδρα, περισσότερο από όλα τα Ελληνικά νησιά, ενέπνευσε τις Καλές Τέχνες. Διάσημοι Έλληνες και ξένοι ζωγράφοι παρουσίασαν τα τοπία της. Μεγάλοι καλλιτέχνες, όπως ο Pablo Picasso και ο Marc Chagall την επισκέφτηκαν και αποτύπωσαν σε σχέδια τα αυστηρά της σχήματα. Δεν είναι τυχαίο ότι στην Ύδρα υπάρχει παράρτημα της Σχολής Καλών Τεχνών από το 1936 που στεγάζεται στο τετραώροφο αρχοντικό του Τομπάζη (δυτικά του λιμένα).

Στιγμή, σταλμένη από ένα χέρι που είχα τόσο αγαπήσει
με πρόφταξες ίσια στη δύση σα μαύρο περιστέρι.

Ο δρόμος άσπριζε μπροστά μου, απαλός αχνός ύπνου
στο γέρμα ενός μυστικού δείπνου … Στιγμή σπυρί της άμμου,
που κράτησες μονάχη σου όλη
την τραγική κλεψύδρα βουβή, σα νά ειχε δει τηνΎδρα στο ουράνιο περιβόλι.

Γ.Σεφερης

Στην Μαρία!!!