lyrics…


Τώρα από’δω αλλάζω λαλιά

κώδικα και νοηματική

κανένας βολεμένος, κανένας αδρανής

δε θα συνουσιάζεται μαζί μου.

Κανείς δε θα ταυτίζεται.

Κανένας δε θα κρύβεται

πίσω απ’τα συμπονετικά του αισθήματα

κατανόησης

για την τρέλα του «άλλου».

Θάνατος στις τέχνες και τα γράμματα

που παίρνουν το ρόλο της ζωής.

Σας έμαθα τώρα. Σας ξέρω καλά.

( Κατερίνα Γώγου )

——————————-

Άσπρη είναι η αρία φυλή

η σιωπή

τα λευκά κελιά

το ψύχος

το χιόνι

οι άσπρες μπλούζες των γιατρών

τα νεκροσέντονα

η ηρωίνη.

Αυτά λίγο πρόχειρα

για την αποκατάσταση του μαύρου.

( Κατερίνα Γώγου )

——————————-

O παράδεισος μου έπεφτε

πάντα λιγάκι στενός

Θέλω μια κόλαση

στα μέτρα μου

( Γιάννης Αγγελάκας )

——————————-

Αν δεν καώ εγώ

αν δεν καείς εσύ

αν δεν καούμε εμείς

πώς θα γενούνε τα σκοτάδια λάμψη;

( Ναζίμ Χικμέτ )

———————————–

Αυτός εκεί ο συγκεκριμένος άνθρωπος

είχε μια συγκεκριμένη ζωή

με συγκεκριμένες πράξεις.

Για αυτό και η συγκεκριμένη κοινωνία

για τον συγκεκριμένο λόγο

τον καταδίκασε

σε έναν αόριστο θάνατο.

( Κατερίνα Γώγου )

———————

Αλήθεια;

Ο πρίγκηπας μεταμορφώθηκε

σε πλαστικό βάτραχο;

Δε σας πιστεύω.

Φτύνω.

( Κατερίνα Γώγου )

——————————-

Από τις ρίζες των μαλλιών μου

κάποιος θεός με άρπαξε

( Σύλβια Πλαθ )

————————–

Συμβαίνει.Θα συνεχίσει;

Το μυαλό μου πέτρα.

Ούτε δάχτυλα να πιαστώ, ούτε γλώσσα

θεός μου το σιδερένιο πνευμόνι

( Σύλβια Πλαθ )

—————————-

Και τι δεν κάνατε
για να με θάψετε.
Όμως ξεχάσατε
πως ήμουν σπόρος.

( Ντίνος Χριστιανόπουλος )

————–
Κι εγώ μια χαμογελαστή γυναίκα,
είμαι μόλις τριάντα
και σαν τη γάτα μπορώ
να χάσω τη ζωή μου επτά φορές.

Η τρίτη είν’αυτή.
Τι σκουπιδαριό
να εκμηδενίζεις τις δεκαετίες.

( Σύλβια Πλαθ )

———————————-

Στάχτη Θα Γίνεις Κόσμε Γερασμένε
Σου Είναι Γραφτός ο Δρόμος Της Συντριβής

(Ναζίμ Χικμέτ )

———————————-

Ο κόσμος δεν κερδίζεται με προσευχές

( Ωχρά Σπειροχαίτη )

———————————

Δεν είμαι ‘γω σπορά της τύχης
ο πλαστουργός της νιάς ζωής
εγώ’μαι τέκνο της ανάγκης
και ώριμο τέκνο της οργής

( Κώστας Βάρναλης )

——————————

Ζωή, πώς με παράδωσες
μ’ένα φιλί στους δήμιους
και τώρα ακούω το γέλιο σου παντού
σαρκαστικό

( Μαρία Πολυδούρη )

—————————
Τώρα που βρήκα πια μιαν αγκαλιά
καλύτερη και απ’ότι λαχταρούσα
τώρα που μου’ρθαν όλα όπως τα’θελα
και αρχίζω να βολεύομαι
μες την κρυφή χαρά μου
νοιώθω πως κάτι μέσα μου σαπίζει.

( Ντίνος Χριστιανόπουλος )

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s