Παραλλαγές πάνω σε μια έμμονη ιδέα


Στεγνώνω, αν δεν κάνει καμιάν άξαφνη βροχή δε γλιτώνω. Κι έβρεξε. Η τρέλα του νερού είναι μια πραγματικότητα. Δεν έκανα σαν τρελός, ήμουνα τρελός. Φώναζα, έκλαιγα, γονάτισα κι άνοιξα τα μπράτσα μου, πέταξα τα ρούχα μου — δεν πάει να διασκεδάζανε από κάτω — τραγούδαγα, έκανα τούμπες, βρεχόμουνα, ρουφούσα νερό, νερό, νερό. Έπεσα ανάσκελα, άνοιξα μπράτσα, σκέλια, στόμα, ρουφούσα σαν τη γη και κάτω από κείνους τους καταρράχτες κοιμήθηκα.

Καταλαβαίνεις τι θα πει κοιμήθηκα; Ε, λοιπόν κοιμήθηκα.

Τατιάνα Γκρίτση-Μιλλιέξ

(1920-2005)

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s