Όλα, κύριε Νίκο, είναι εδώ…


Γράμμα στον  κύριο Νίκο Γκάτσο

Το σπασμένο βιολί του κόσμου ακόμα ουρλιάζει,
στα νωπά σπαρμένα χωράφια η μέρα χαράζει,
φαντάροι χορεύουν τις νύχτες σε άδειες ταβέρνες,
δελφίνια στο πέλαγο μόνα, νεράκι στις στέρνες.

Νησιά ταξιδεύουν στον ήλιο, κανείς δεν μιλάει,
την άνοιξη όλοι προσμένουν κι αυτή προσπερνάει.

Όλα, κύριε Νίκο, είναι εδώ,
όπως τα άφησες εσύ κι όπως τα ξέρεις
από της λύπης τον καιρό.
Κι όταν γυρίσεις και σε δω,
μέσα στη στάμνα τη χρυσή νερό να φέρεις,
της λησμονιάς πικρό νερό.

Το πιστό σκυλί της Ιθάκης στα πόδια σου κλαίει,
η καλή παλιά Περσεφόνη τραγούδια σού λέει,
η φωτιά πληγή που σε καίει δεν λέει να γιάνει,
το πικρό το όνειρο φταίει του αδελφού Μακρυγιάννη.

Πόσο ακόμα ραγιάδες η Κρήτη κι η Μάνη,
σκοτεινές μαυροφόρες μανάδες στου Οδυσσέα το χάνι;

(Γιώργος Ανδρέου)

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s