Τυφλόμυγα


Στο μέλλον, η διαφθορά έχει τυφλώσει τους ανθρώπους, που αναγκάζονται πλέον να ζούνε  προσκολλημένοι σε έναν τοίχο, μη μπορώντας ποτέ να κινηθούν χωρίς αυτόν.

Εκεί γεννιούνται, εκεί συναντούν άλλους ανθρώπους, εκεί ονειρεύονται και εκεί τελικά πεθαίνουν. Όσο διαρκεί η ζωή τους στον τοίχο, μια μουσική έξω και μακριά από αυτόν, τους υπαγορεύει κάθε τους κίνηση-εφ’ όσον η ακοή είναι τώρα η κυρίαρχη όλων των αισθήσεων-και τους καταδικάζει εν τέλει σε ένα αίωνιο παιχνίδι: όσο ακούγεται η μουσική, το σώμα κινείται αναζητώντας την πηγή της. Μια αιώνια τυφλόμυγα, όπου οι όροι του παιχνιδιού καθορίζονται αποκλειστικά και μόνο έξω και μακριά από τον άνθρωπο, από μια μουσική. εκείνη που τους ζωντανεύει και που κατευθύνει την κάθε τους κίνηση είναι η ίδια που τους σκοτώνει, αφού τους παρασύρει, τους μαγεύει και τους πείθει να αποχωριστούν τελικά τον τοίχο και να την αναζητήσουν, σαν μια μακρινή υπόσχεση ελευθερίας. Και έτσι οι άνθρωποι ακολουθώντας τον ήχο, αποδεσμεύονται από την φυλακή τους, για να πέσουν τελικά στην παγίδα της μουσικής και να οδηγηθούν στον θάνατο, όπως τα παιδικά παιχνίδια που ξαφνικά μια μέρα χάνουν τον έλεγχο, ξεκουρδίζονται και σταματάνε για πάντα να κινούνται.

Σκηνοθεσία-Χορογραφία:Αγγελική Σιγούρου

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s