«Το Μπουλούκι»


Στον τοίχο η ασπρόμαυρη καριέρα,

να μου θυμίζει την πορεία μιας ζωής,

στα χρόνια που ζητούσα άλλο αέρα,

σε ρόλους με κατάθεση ψυχής…

Οι δρόμοι μου ξανάρχονται στην μνήμη,

που σε πλατείες έβγαζαν χωριών,

και εκείνη, έπειτα, η ευθύνη:

να παίζεις θέατρο στα μάτια των απλών…

Έπαιζα και ένιωθα αμέσως πως πετούσα,

και είχα φτερά μου το σανίδι της σκηνής,

έκανα αυτό που πάντα λαχταρούσα,

να είμαι ένας άλλος, κι ο εαυτός μου αφανής…

Από:Κώστας Χρηστάκης

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s