Πικρή Εποχή.


new_york7 (1)

____________

Θυμούμαστε πως στον κόρφο μας/φώλιαζε ένα πουλί/μας εκρατούσε από το χέρι η περηφάνια/μας εκρατούσε από το χέρι η οργή/και προχωρούσαμε/με τ’ όραμα μισού πέδιλου από λάστιχο αυτοκινήτου/με τ’ όραμα μισού σπειριού μπομπότας./Δε μας εφύρισε πίσω ποτέ η βροχή/κι ο άνεμος που μας σώριαζε στο δρόμο./Τα ξεσχισμένα πόδια μας δε χάθηκαν στη λάσπη/φυλάξαμε τα μάτια μας να μη τα σβήσει η καταχνιά/τα ξυλιασμένα χέρια μας κρατούσαν την καρδιά μας/μη την σκοτώσει η ανημποριά μη την κερδίσει η πίκρα./Κι όταν πουλούσε η μάνα μας τα ρούχα της και τα χρυσαφικά της/για ένα κινίνο ή δυο κλωνιά σταφίδα/εμείς μαθαίναμε να περιμένουμε τη λευτεριά.

Δεν κλάψαμε ποτέ.

Θωμάς Γκόρπας

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s